เกี่ยวกับ เขาสก

ด้วยพื้นที่ 739 ตารางกิโลเมตรในจังหวัดสุราษฎร์ธานี อุทยานแห่งชาติเขาสกตั้งอยู่ทางภาคใต้ของประเทศไทย ป่าฝนดิบชื้นโบราณ หน้าผาหินปูนคาร์สสูงชัน และอ่างเก็บน้ำเขื่อนเชี่ยวหลานขนาด 165 ตารางกิโลเมตร ประกอบกันเป็นเขตอนอนุรักษ์แห่งนี้ ตำแหน่งที่ตั้งใกล้เส้นศูนย์สูตรของประเทศไทยช่วยปกป้องภูมิภาคนี้จากยุคน้ำแข็งในอดีต ความโชคดีทางธรณีวิทยานี้ทำให้ผืนป่ามีความเก่าแก่และมีความหลากหลายทางชีวภาพมากกว่าป่าแอม和ซอน ด้วยการเชื่อมต่อกับกลุ่มป่าคลองแสง-เขาสก อุทยานจึงสร้างเขตคุ้มครองต่อเนื่องขนาดกว่า 3,500 ตารางกิโลเมตร ช้างป่าเอเชีย เสือที่ใกล้สูญพันธุ์ และนกที่ได้รับการบันทึกไว้ 311 ชนิดอาศัยอยู่ภายในขอบเขตเหล่านี้ นักเดินป่าที่มีความอดทนบางครั้งอาจพบวัวกระทิง กวางสมเสร็จ นกเงือก และชะนีตามเรือนยอดไม้

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่แบ่งเวลาออกเป็นสอง 2 โซนที่แตกต่างกัน หมู่บ้านเขาสกตั้งอยู่ใกล้กับที่ทำการอุทยาน มอบความสะดวกในการเข้าถึงแม่น้ำศก เส้นทางเดินป่า และน้ำตกสิบเอ็ดชั้น เส้นทางไป-กลับระยะทาง 8.4 กิโลเมตรนี้เลาะเลียบแม่น้ำบางแลงผ่านป่าดงดิบหนาทึบไปยังสระว่ายน้ำธรรมชาติ การขับรถไปทางตะวันออกราวหนึ่งชั่วโมงจะพาคุณมาถึงอ่างเก็บน้ำเขื่อนเชี่ยวหลาน เมื่อเขื่อนรัชชประภาเข้าท่วมหุบเขาในปี พ.ศ. 2525 เหลือเพียงยอดเขาหินปูนที่โผล่พ้นเหนือน้ำ แพที่พักลอยน้ำปัจจุบันเรียงรายอยู่ตามขอบของเกาะหินปูนเหล่านี้ คุณสามารถเดินทางไปถึงได้ด้วยเรือหางยาวเท่านั้น

การเดินทางมายังอุทยานต้องอาศัยรถบัสหรือแท็กซี่จากศูนย์กลางการคมนาคมชายฝั่ง รถโดยสารประจำทางออกจากตัวเมืองสุราษฎร์ธานีทุก ๆ ชั่วโมง ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงในการเดินทางระยะทาง 115 กิโลเมตรไปยังหมู่บ้านคลองสก รถตู้โดยสารร่วมจากกระบี่ใช้เวลาสามชั่วโมงครึ่ง เมื่อมาถึงคุณจะพบกับภูมิประเทศที่ขรุขระ อุทยานแห่งนี้ไม่ค่อยเอื้ออำนวยต่อรถเข็นวีลแชร์ เส้นทางสู่น้ำตกยังไม่ได้รับการลาดยาง เต็มไปด้วยรากไม้หนาแน่น และต้องข้ามลำธารอยู่บ่อยครั้ง แม้แต่ทางเดินไม้ยกระดับสั้น ๆ ใกล้ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวก็เปลี่ยนเป็นทางดินที่ไม่สม่ำเสมอ ครอบครัวที่มีเด็กเล็กนิยมเลือกการล่องเรือแคนูเบา ๆ ในแม่น้ำศก ส่วนวัยรุ่นโตหน่อยจะลุยการเดินป่าถ้ำโคลนและซาฟารีกลางคืน

สภาพอากาศเป็นตัวกำหนดตารางเวลาที่นี่ ฝนในเดือนกันยายนมีค่าเฉลี่ยสูงถึง 375 มิลลิเมตรต่อเดือน เปลี่ยนเส้นทางเดินป่าให้กลายเป็นโคลนลึก น้ำป่าไหลหลากมักจะปิดเส้นทางถ้ำน้ำทะลุเป็นประจำ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคมถึงพฤศจิกายน ฤดูมรสุมจะขัดขวางเส้นทางเดินป่ายาว ๆ และทำให้การข้ามลำธารเป็นเรื่องอันตราย เดือนธันวาคมถึงเดือนเมษายนนำมาซึ่งความชื้นที่ลดลงและโอกาสที่ดีที่สุดในการชมดอกบัวผุดหรือดอกบัวผุดพันธุ์เกอร์รี (Rafflesia kerrii) ขนาดใหญ่ที่บานสะพรั่งบนพื้นป่า แต่ฤดูแล้งนี้ก็เป็นช่วงที่มีนักท่องเที่ยวหนาแน่นที่สุดเช่นกัน การจองบังกะโลแพลอยน้ำต้องจองล่วงหน้าหลายเดือน ช่วงรอยต่ออย่างเดือนพฤษภาคมหรือตุลาคมจึงเป็นทางเลือกที่ลงตัว คุณจะได้พบกับปริมาณฝนที่พอจัดการได้และความพร้อมของเรือในทะเลสาบที่ดีกว่ามาก

อุทยานตั้งอยู่ในเทือกเขาภูเก็ต โดยทอดตัวยาวขึ้นไปทางเหนือจากเกาะภูเก็ต ระดับพื้นดินทั่วทั้งเขตอนอนุรักษ์ส่วนใหญ่อยู่ที่ความสูงเฉลี่ย 200 เมตรจากระดับน้ำทะเล ยอดเขาหินปูนคาร์สแหลมคมครองพื้นที่ โดยมียอดเขาสูงที่สุดถึง 960 เมตร การเคลื่อนตัวของเปลือกโลกดันแนวปะการังโบราณเหล่านี้ขึ้นสู่เบื้องบนเมื่อหลายล้านปีก่อน ฝนที่ตกหนักซึ่งมีค่าเฉลี่ย 3,500 มิลลิเมตรต่อปี สูงที่สุดในประเทศไทย กัดเซาะหินปูนที่มีรูพรุนอย่างต่อเนื่อง การไหลของน้ำกัดเซาะระบบถ้ำอันกว้างใหญ่ของภูมิภาค ภายในถ้ำน้ำทะลุ แม่น้ำใต้ดินบังคับให้นักท่องเที่ยวต้องลุยและว่ายน้ำผ่านห้องโถงมืดสนิท ในขณะที่ถ้ำปะการังเต็มไปด้วยหินงอกหินย้อยขนาดใหญ่ที่ปกคลุมด้วยมอสและสาห่าย

พืชพรรณแบ่งออกเป็นโซนความสูงที่ชัดเจน ป่าดิบชื้นเชิงเขาครอบคลุมพื้นที่ร้อยละ 40 ของอุทยาน ในขณะที่ราบป่าดงดิบคิดเป็นร้อยละ 27 พุ่มไม้เตี้ยที่ราบต่ำและพืชพันธุ์หน้าผาหินปูนเฉพาะถิ่นคิดเป็นร้อยละ 15 เท่ากัน มีเพียงร้อยละ 3 ของอุทยานที่มีป่าดิบชื้นระดับความสูงระหว่าง 600 ถึง 1,000 เมตร เรือนยอดไม้หนาแน่นรองรับดอกบัวผุดพันธุ์พาราไซต์ Rafflesia kerrii พืชชนิดนี้ไม่มีใบ ลำต้น หรือรากที่มองเห็นได้ มันเติบโตอยู่ภายในเถาวัลย์สกุล Tetrastigma ก่อนที่จะปะทุเป็นดอกสีแดงขนาดใหญ่กว้างถึง 90 เซนติเมตร

อ่างเก็บน้ำเขื่อนเชี่ยวหลานครอบคลุมพื้นที่ครึ่งตะวันออกของอุทยาน อ่างเก็บน้ำขนาด 165 ตารางกิโลเมตรมีความลึกเกือบ 100 เมตรในร่องน้ำที่ถูกน้ำท่วม หอคอยหินปูนหลายร้อยลูกผุดขึ้นตรงมาจากน้ำสีมรกต สร้างภูมิทัศน์ที่เหมือนกับอ่าวฮาโลลงในประเทศเวียดนาม จุดชมวิวเกริศสรให้มุมมองที่ชัดเจนที่สุดของกลุ่มหินเหล่านี้ ผู้เยี่ยมชมเดินทางท่องเที่ยวในทะเลสาบด้วยเรือหางยาวติดเครื่องยนต์เท่านั้น ไม่มีถนนตัดผ่านรอบอ่างเก็บน้ำ น้ำอุ่นตลอดทั้งปี และต้นไม้ที่จมอยู่ใต้น้ำช่วยเป็นที่อยู่อาศัยของปลาน้ำจืด ขอบทะเลสาบมีกลุ่มไผ่หนาแน่นซึ่งช้างป่ามักจะลงมาดื่มน้ำในยามรุ่งอรุณ

เครือข่ายเส้นทางเดินป่าของอุทยานมีศูนย์กลางอยู่ที่แม่น้ำบางแลง เส้นทางเดินศึกษาน้ำตกสิบเอ็ดชั้นทอดยาว 8.4 กิโลเมตรผ่านระเบียงแม่น้ำหนาแน่นนี้ นักเดินป่าต้องข้ามน้ำหลายครั้ง ฝ่าโขดหินลื่นและโคลนหนา เรือนยอดไม้ด้านบนบังแสงแดดส่วนใหญ่ ทำให้พื้นป่าอยู่ในร่มเงาตลอดเวลา สภาพแวดล้อมที่มืดและชื้นนี้รองรับสัตว์เลื้อยคลานมากกว่า 90 ชนิด ลิงแสมตรวจตรากิ่งไม้ส่วนล่างใกล้จุดกางเต็นท์ พวกมันคุ้นเคยกับมนุษย์เป็นอย่างมากและจะแย่งอาหารหรือกระเป๋าหากถูกยั่วโมโห ในเวลากลางคืน ป่าจะเปลี่ยนสภาพไป การท่องซาฟารีกลางคืนรอบที่ทำการเผยให้เห็นมุมมองของทารันทูล่า กระรอกบิน และนางอายที่กำลังเคลื่อนไหวผ่านต้นไม้